روزم از شب روسیاترشبم از شهر بی صداترهر دری رو که زدم منروی من باز نشد آخرسر رام یه گرگیهکه چشاش گرفته خوناز کسی نمی بینمیه نگاه مهربونآخه فتنه چکمه پوشاسیر بخت بدهرو پیشونیش سرنوشتمهر بدبختی زدهدنی

دیگه از من نپرسپس چرا أ من میپرسی ؟ ها ؟حرف نزدم امیدتو نکشتمهیــــس ، ساکت فرو نکن أ پشتمنه نمیشه تو که مثِ اونا نیسیصاف نرو رو به روی اشاره انگشتمفدای سرت اگه برگا میریزهگُلم این فصله دست ما نی که